صبحا که میخوام بیام سرکار، ادکلنم رو توی حال میزنم که همسرجان چون خوابه بوی ادکلن اذیتش نکنه. واسه همین معمولا شیشه ادکلن روی اوپن آشپزخونس. دیروز طی یک حرکت انتحاری و انفجاری، بچه دستش میخوره پشت شیشه ادکلن و شیشهه میفته و میشکنه. حالا بماند که بوی ادکلن رو تمام خونه برداشته و از یه جایی واقعا بو آدمو اذیت میکنه.
بعد از ظهر وقتی برمیگشتم خونه، همسرجان زنگ زد که ادکلنت شکسته و من شیشه شکسته هاشو جمع کردن اما فرصت نکردم تی بکشم و مواظب باش روی سرامیک سر نخوری و بیفتی و دارم بچه رو میبرم کلاس. منم گفتم باشه، اومدم خونه سرامیک رو تی کشیدم، با شیشه پاک کن و پارچه تمیز کردم و اون چربی که داشت، رفت.
بعدش هم دیدم همسرجان اون نصف شیشه که مونده و مقداری از ادکلن هنوز تهش هست رو روی اوپن گذاشته. رفتم یه شیشه خالی از این عطرهایی که هر مدل بخوای برات پر میکنن رو پیدا کردم و با سرنگ اون بقیه ادکلن ها کشیدم و ریختم توی شیشه عطر. لباس پوشیدم که برم پیاده روی و اومدم از همون عطر که در واقع قرار بود از این به بعد ادکلن من باشه، بزنم. دیدم یه بوی عجیبی میده. نگو که من ادکلن رو ریختم توی شیشه خالی که قبلا جای عطر زنونه بوده. حالا این عطر نه اون بوی ادکلن من رو داره که من بزنم، و نه اون بوی زنونه که همسرجان بزنه. یعنی یه جورایی دوست داره مرد باشه اما هورمون های زنانگی بهش اجازه نمیده. مثل اینهایی که ترنس هستن. ظاهر یه چیز دیگه س اما باطن چیز دیگه.
دیگه اینجوری شد که ادکلن به فنا رفت. منم از اونجایی که امکان نداره ادکلن نزده از خونه بیام بیرون، فعلا تا سر برج پناه بردم به یه ادکلنی که فقط برای رفع کوتی دارمش. وگرنه هیچوقت استفاده نمیکنم.
